"Ψωμί, παιδεία, ελευθερία": μία ανάγνωση του συνθήματος 38 χρόνια μετά

Στις 17 Νοέμβρη του 2011, κατόπιν ανάθεσης της Διεύθυνσης Διοίκησης του Υπουργείου Εσωτερικών, έπρεπε να μιλήσω στους συναδέλφους για την εξέγερση του Νέμβρη του '73. Αποφάσισα να σχολιάσω το βασικό σύνθημα της εποχής και την σημαρινή του σημασία. Ιδού το αποτέλεσμα...
 

Δεν υπάρχει ίσως στην πρόσφατη ιστορία μας ορόσημο που να άγγιξε τόσο πολύ τον λαό μας, αλλά και που να εφθάρη τόσο γρήγορα. Η εξέγερση των φοιτητών τον Νοέμβρη του 1973 εναντίον του δικτατορικού καθεστώτος των συνταγματαρχών κινητοποίησε την κοινή βούληση των πολιτών για την ανατροπή του απεχθούς και ξενοκίνητου καθεστώτος. Έδειξε τις δυνατότητες των αόπλων να αντιτάσσονται στους ενόπλους, των ανοργάνωτων και αυθόρμητων ενάντια στους στρατιωτικά οργανωμένους, των ψυχωμένων ενάντια σε εκείνους που εκχώρησαν την ψυχή τους.

Ταυτόχρονα, η καταχρηστική εργαλειοποίηση της επετείου από πλευρές του πολιτικού φάσματος, η εξαγορά της συμμετοχής από μικρή μερίδα εξεγερμένων έναντι κοινωνικής προβολής και θώκων, η σχεδόν αυτοματοποιημένη αναπαραγωγή της εξέγερσης σε αναντίστοιχες κατοπινές συνθήκες συντέλεσαν στην σταδιακή μετατροπή της σε κομματική λαϊκή πανήγυρη ή σε ευκαιρία επίδειξης άσφαιρου και καταστροφικού δήθεν επαναστατικού ζήλου.

Ωστόσο το βασικό σύνθημα του Νοέμβρη, παρά την φθορά του από την κατασπατάληση, παραμένει, κατά την γνώμη μου, καίριο και υπαρξιακά σημαντικό:

Ψωμί, παιδεία, ελευθερία!

Προς οδοντίατρον ευχαριστήριος επιστολή

Η Ένωση Αποφοίτων Εθνικών Σχολών Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αντιδρώντας στο ισοπεδωτικό για την αξιοπρέπεια, για το εισόδημα και για την ίδια την ζωή του συνόλου των Δημοσίων Υπαλλήλων Σχέδιο Νόμου για το μισθολόγιο, το βαθμολόγιο και την εργασιακή εφεδρεία, ετοίμασε μία ...ευχαριστήρια επιστολή στον ...εμπνευστή της "μεταρρύθμισης" αυτής Δημήτριο Ρέππα. Καλούμε τους συναδέλφους Δημοσίους Υπαλλήλους, ιδίως τους Αποφοίτους ΕΣΔΔ και ΕΣΤΑ, τους κατόχους μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων σπουδών, όλους όσοι προλήφθηκαν μέσω ΑΣΕΠ, να συνυπογράψουν. Όσοι αισθάνονται ότι με το Σ/Ν υποτιμώνται ως άνθρωποι και ως επιστήμονες, διασύρονται ως διοικητικά στελέχη, μετατρέπονται από εργαζόμενοι σε δουλοπάροικους καλούνται να συνυπογράψουν.

Ιδού και ο σχετικός δικτυακός δεσμός:

http://www.gopetition.com/petitions/%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CF%86%CF%84%CF%89%CF%87%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CE%B2%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CE%BF%CE%BB.html

 Το κείμενο της ...επιστολής έχει ως εξής:

Οι αγανακτημένοι και οι ερωτευμένοι ελέφαντες

Μέχρι και ο αυτόματος διορθωτής του κειμενογράφου μου, μου υποδεικνύει ότι το …ορθό είναι «αγανακτισμένοι». Ωστόσο ρήμα ελληνικό «αγανακτίζω» δεν υπάρχει. Το ρήμα είναι «αγανακτώ» και συνεπώς αυτός που αγανακτεί είναι «αγανακτημένος».

«Ψιλά γράμματα», θα μου πείτε. Αλλά αντιτείνω ότι και η ανορθογραφία είναι ένα από τα συμπτώματα της γενικευμένης κρίσης στην ελληνική κοινωνία. Η οποία, από την αρχική συγκρότηση της σε εθνικό κράτος «επέλεξε» να απεμπολήσει το στημόνι της κοινωνικής της συνοχής και της διαχρονικής της ταυτότητας και να προσγραφεί στον μακρύ κατάλογο των κρατών – επαιτών της Δύσης. Είναι μοιραία η κατάληξη του να αισθάνεται (και να είναι πλέον) «ανάδελφη».